Verhalen van WijZijn Traverse Groep

Prostitutie maatschappelijk werk is zeker niet standaard, dat maakt het interessant

Ondersteuning en een luisterend oor voor sekswerkers

Merel was werkzaam als pmw’er (prostitutie maatschappelijk werker) bij WijZijn Traverse Groep. In deze functie gaf zij praktische en psychosociale ondersteuning aan sekswerkers in West-Brabant en Tholen.

“De problemen waar sekswerkers mee worstelen zijn niet alledaags. Vaak is er sprake van verslavingsproblematiek en de meeste sekswerkers werken illegaal, sommigen zelfs onvrijwillig. Bij het pmw kunnen ze hun verhaal kwijt. Ik ben hulpverlener en ben er dus echt voor hen. De gesprekken die we hebben zijn vertrouwelijk en ik oordeel niet. Indien nodig, bijvoorbeeld bij trauma’s, kan ik specialistische zorg inzetten of de huisarts inschakelen. 

Taboe

Sekswerkers benaderen ons rechtstreeks of worden naar ons doorverwezen door bijvoorbeeld de gemeente, mbo-scholen, het Veiligheidshuis, de maatschappelijke opvang, adviseurs openbare orde (aov’ers) of onze opbouw- en jongerenwerkers. De meeste cliënten zijn vrouw, maar er werken natuurlijk ook genoeg mannen in de business. Mannelijke sekswerkers melden zich minder snel, want het taboe is groter. 

Uitstapprogramma RUPS

Heel belangrijk is om een vertrouwensband met onze cliënten op te bouwen. We komen er in de loop van de tijd vanzelf achter of ze tevreden zijn met hun situatie of hun leven toch anders willen inrichten. Voor sekswerkers die willen stoppen is er RUPS, het Regionale Uitstapprogramma voor Sekswerkers. Met mensen die uit het werk willen bekijk ik wat we daar voor moeten regelen. Wat hebben ze zelf al gedaan, wat lukt niet en waarom niet? Om de kans op regulier werk te vergroten krijgen ze een jobcoach. Er wordt een cv gemaakt, sollicitatiebrieven geschreven. Dit werk op je cv zetten doe je niet zomaar. Vermeld je niks, dan heb je een 'carrièregat' en dat maakt het vinden van werk dan ook weer lastig. 

Veldwerk 

We doen ook veldwerk: we bezoeken seksclubs en maken er een praatje met de werknemers om te horen of ze oké zijn. Goed luisteren is belangrijk. Een paar keer per jaar struinen we het internet af om te kijken hoe mensen in de regio zich aanbieden als sekswerker. We bekijken profielen met foto’s, aanbod en tarieven. Als we mensen zien waar we ons zorgen over maken, sturen we een Whatsappje of we bellen. Zo laten we weten dat we er zijn en dat we ze kunnen helpen.

Niet alledaags

Prostitutie maatschappelijk werk is zeker niet standaard, dat maakt het interessant. Je moet wel bereid zijn om je te verdiepen in het onderwerp. Het is vooral een kwestie van durven vragen. Ik vraag mensen naar hun seksuele contacten. Dat is in het algemeen maatschappelijk werk niet de eerste vraag die ik stel. Het is ook een uitdaging om in contact te blijven: ik moet vaak een stapje extra zetten omdat cliënten zich soms een hele tijd niet melden of afspraken niet nakomen. Dat is geen onwil, soms is het gewoon te druk in hun hoofd. Als we elkaar dan weer spreken dan zijn ze blij dat ik er ben.”

Meer weten over of contact met het prostitutie maatschappelijk werk? Lees verder.

Stel uw vraag