Verhalen van WijZijn Traverse Groep

Hoe we na de scheiding het ouderschap regelden

Margot over kinderen en echtscheiding

De stiefzoon van Margot had problemen na de scheiding, tot ze hulp ontvingen van WijZijn: “Aan Bjorn merken we dat het beter gaat. Van school horen we dat zijn concentratie en omgang met andere kinderen is verbeterd. We weten nu ook hoe we op zijn verhalen moeten reageren.”

Hoe we na de scheiding het ouderschap regelden

Margot van Mechelen vertelt: “Toen ik een relatie kreeg met Antoon, was hij net twee jaar gescheiden. Zijn zoon Bjorn was op dat moment acht jaar oud. Al snel had ik in de gaten dat het contact tussen Antoon en zijn ex-vrouw niet soepel verliep. Als we Bjorn op vrijdagavond kwamen ophalen, werd hij stipt om half zeven naar buiten geduwd en ging de deur dicht. Geen woord werd er gewisseld.

Contact verslechterde nog meer

Antoon vertelde me dat de scheiding een drama was geweest. De rechter had bepaald dat Bjorn bij zijn moeder mocht wonen en iedere twee weken een weekend bij zijn vader. Ik maakte me zorgen over Bjorn. Als hij bij ons was, praatte hij alleen maar negatief over zijn moeder en haar nieuwe partner. Dat ze hem verwaarloosden en dat ze hem een stom kind vonden. Die verhalen maakten Antoon zo woedend, dat het contact met zijn ex nog verder verslechterde.

Situatie op school

Op een dag kregen we van school het signaal dat het niet goed ging met Bjorn. Tegen zijn klasgenoten was hij vaak boos en agressief. Hij maakte rare opmerkingen tegen de leerkracht en was er met z’n hoofd niet bij. "Hij praat als een volwassene", hoorden we de onderwijzer zeggen. Via school werd geregeld dat Bjorn een gesprek kon krijgen met de schoolmaatschappelijk werker van WijZijn. Bij haar luchtte hij zijn hart over de situatie thuis. Zij stelde voor om Antoon en zijn ex bij elkaar te brengen voor een gesprek. Antoon zag dat eerst niet zitten. Hij zei: "Alles wat ik zeg wordt toch verkeerd uitgelegd." Ik heb hem overgehaald om het toch te proberen.

Positief na gesprekken WijZijn

Na het eerste gesprek bij WijZijn kwam Antoon heel positief thuis. Hij had de kans gekregen om zijn verhaal te doen en was blij dat hij serieus genomen werd. Daarna volgden nog vier gesprekken. Ook ik en de nieuwe partner van zijn ex waren daarbij uitgenodigd, omdat we alle vier een rol hebben in de opvoeding van Bjorn. Tijdens de gesprekken ging het er soms heftig aan toe. We moesten verplicht naar elkaar luisteren en dat was voor de ex-en niet gemakkelijk. Ik vond dat de maatschappelijk werkster sterk leiding gaf. Ze was streng en dat was ook nodig. Aan de ene kant nam ze de tijd om ieders woorden goed samen te vatten. Aan de andere kant gaf ze niet teveel ruimte om oude koeien uit de sloot te halen. Beschuldigingen over en weer remde ze af.

Al pratende kwamen we erachter dat Bjorn de waarheid soms verdraait. Als hij bij ons is, praat hij negatief over zijn moeder. En als hij bij zijn moeder is, klaagt hij over zijn vader. Met als gevolg veel misverstanden tussen Antoon en zijn ex. Zonder het te willen, speelde Bjorn zijn ouders tegen elkaar uit. De maatschappelijk werkster legde uit dat Bjorn dit doet omdat hij loyaal is aan beide ouders. Hij is bang om een van beiden te kwetsen. Daarom vertelt hij wat hij denkt dat ze willen horen.

Ouderschap reorganiseren

Wat we van de maatschappelijk werker hebben geleerd, is te denken en doen vanuit het belang van het kind. Ze liet duidelijk zien: kijk wat al die woede met Bjorn doet. Je maakt je kind kapot, als je voortdurend negatief over elkaar denkt of praat. Hij heeft er verdriet van, maar kan nergens met zijn gevoelens heen. Behandel hem niet als een volwassene, hij is nog maar een kind. Praat niet met hem over de hypotheek of de hoogte van de alimentatie. Dat kan die jongen in zijn koppie nog niet aan. Ze maakte ook duidelijk dat je na een scheiding nooit ex-ouders kunt worden. Je zult met elkaar het ouderschap moeten reorganiseren.
Door die gesprekken bij WijZijn is de communicatie tussen Antoon en zijn ex weer voorzichtig op gang gebracht. Eerst via e-mail en nu ook via een kort praatje aan de deur. Ze zijn gaan begrijpen dat dat nodig is. Als je je ex nooit spreekt, blijf je maar hangen in negatieve denkbeelden over de ander. Door te praten met elkaar ebt de bozigheid langzaam weg. Ze zullen nooit dikke vrienden worden, maar dit is al een hele vooruitgang.

Op één lijn zitten

Ook aan Bjorn merken we dat het beter gaat. Van school horen we dat zijn concentratie en omgang met andere kinderen is verbeterd. We weten nu ook hoe we op zijn verhalen moeten reageren. Als Bjorn moppert over zijn moeder, gaan we daar niet meer automatisch in mee. Meestal bellen we zijn moeder op om te horen hoe de vork in de steel zit. We willen Bjorn laten zien dat we op eenn lijn zitten als het om de opvoeding gaat. En we willen hem laten merken dat hij best positief mag praten over zijn moeder, daarmee kwetst hij ons niet.
Een jaar geleden zijn we gestopt met de gesprekken bij WijZijn. We hebben besloten om dit zelf voort te zetten. Afgelopen jaar zijn we een paar keer met z’n vieren een avond rond de tafel gaan zitten. Dan praten we vooral over Bjorn. Hoe het met hem gaat, thuis en op school. Waar we tegenaan lopen en welke regels we stellen. We maken dan nieuwe afspraken over bedtijden, vakanties enzovoort. Die avonden zijn best gezellig, moet ik zeggen.

Co-ouderschap bespreekbaar maken

Al een paar keer heeft Bjorn aangegeven dat hij zijn vader mist en graag bij hem wil wonen. Daarom hebben we het co-ouderschap voorzichtig aangekaart. Dat vond zijn moeder in het begin best moeilijk, maar ze begint langzaam aan het idee te wennen. Het scheelt dat Antoon nu weer in een stabiele gezinssituatie zit. De afspraak is dat we het over drie maanden gaan uitproberen.”

Stel uw vraag