Verhalen van WijZijn Traverse Groep

Ik voelde me machteloos en bang

Inga kreeg hulp bij haar schulden

Inga (48 jaar): “In 2011 kreeg ik een brief met de mededeling dat ik een enorm bedrag,  52.000 euro, moest overmaken. Ik schrok me kapot. Het bleek te gaan om leningen bij de Nederlandse Voorschotbank die mijn ex had afgesloten in de periode dat we nog samen woonden.

Poolse Inga komt enorme schuld te boven

Ik wist wel van de lening voor de auto, zo’n € 10.000, maar over de rest had hij mij niks van verteld. Mijn man was alcoholverslaafd en zat financieel aan de grond. Bij hem viel niks te halen, dus klopten ze bij mij aan.

Geen poot om op te staan

De advocaat die ik inschakelde, kon me niet helpen. Het convenant waarin stond dat mijn man verantwoordelijk was voor de schulden, bleek niet rechtsgeldig. Ik had geen poot om op te staan. Van mijn buurvrouw kreeg ik de tip om schuldsanering aan te vragen. Dat gaf me goede hoop. Maar ik had pech, want de rechtbank liet me niet toe tot de schuldregeling van de Wet Schuldsanering Natuurlijke Personen (WSNP). Dan moet je meer dan één schuld hebben en die had ik niet. Alle leningen van mijn ex waren ondergebracht in één schuld bij de Nederlandse Voorschotbank. Er zat dus niks anders op dan aflossen. De Voorschotbank zei dat ik maandelijks 250 euro moest aflossen. Dat deed ik, maar ik schoot er niks mee op, want de rente die ik betaalde was hoger dan het maandbedrag dat ik moest aflossen. Op die manier zou ik levenslang moeten betalen, zonder ooit uit de schulden te komen.

Geen vrienden

Ik voelde me machteloos en bang. Schulden beïnvloeden je dagelijkse leven enorm. Je bent bang om fouten te maken, je voelt je een crimineel, ook al heb je niks misdaan. Ik ben Poolse, woon al meer dan 25 jaar in Nederland, maar heb hier geen familie. Daarom was ik helemaal op mezelf aangewezen, kon er met niemand over praten. Ik ging extra uren werken bij mijn baas om het maandbedrag te kunnen terugbetalen. Van pure angst en stress kreeg ik een burn-out. Je verliest iedereen om je heen, dat is het meest verschrikkelijk. Want wie wil er nu bevriend zijn met iemand die alleen maar problemen heeft? Mijn zoon, de medewerker van WijZijn en de psycholoog, dat zijn op dit moment mijn enige vrienden.

Geluk zit ‘m niet in dure spullen

Na bijna drie jaar aflossen kwam ik bij WijZijn terecht. De maatschappelijk werker hoorde mijn verhaal aan en samen zijn we opnieuw naar de rechtbank gestapt. Ik mocht toen toch in het wettelijke traject. Wat was ik blij! Ik moet nu drie jaar lang van 70 euro in de week leven, en daarna ben ik schuldenvrij. Mijn wil om dit te laten slagen is enorm. Ik ben heel zuinig met dat geld, leef van 50 euro per week. Geluk zit ‘m niet in dure spullen. Als iemand jarig is, koop ik geen bos bloemen, maar één roos. Het gaat om het symbool. Van die 70 euro spaar ik ook nog 20 euro voor onverwachte dingen, bijvoorbeeld om straks de eindafrekening van de energiemaatschappij te kunnen betalen. En ik leg wat opzij voor een treinkaartje naar Amsterdam, om mijn zoon te kunnen opzoeken. Ik ben zo trots op hem, hij is pas 24 en al afgestudeerd als advocaat. Mijn zoon zegt dat hij ook trots op mij is, maar ik kan nog niet trots zijn op mezelf. Dat komt misschien als de schuld afgelost is.

Budgetplan

Het budgetplan heb ik zelf opgesteld. De schuldhulpverlener van WijZijn heeft me ook uitgelegd hoe ik iedere maand de verantwoording naar de WSNP moet doen. Hij kijkt met me mee of ik de vaste lasten goed overmaak, want in het begin was ik daar heel onzeker over. Ik was zo bang om fouten te maken en dan die regeling weer kwijt te raken. Wat helpt is dat je iets hebt om naartoe te leven. Mijn zoon betekent alles voor mij. Hij heeft zoveel moeten meemaken toen hij nog klein was en het contact met zijn vader loopt nog steeds niet goed. Ik wil weer een leuke moeder kunnen zijn voor mijn zoon. Een moeder die iets positiefs te vertellen heeft. Voordat ik hem opzoek in Amsterdam, zorg ik dat ik het financieel verslag van die maand klaar heb: WijZijn kijkt mee of alles klopt. Pas daarna kan ik me ontspannen.

Uitgang

Ik was zo opgelucht om te merken dat er mensen zijn die je echt willen helpen, zoals bij WijZijn. Ik denk niet dat ik er anders nog was geweest. Nu weet ik dat de deur niet overal dicht zit: er is altijd ergens een uitgang. Ik ben ontzettend dankbaar met de hulp die ik heb gekregen. Daarom wil ik ook iets terugdoen voor WijZijn. Ik heb aangeboden om als vrijwilliger te tolken voor Poolse cliënten. Ik voel me op mijn gemak bij WijZijn. Ze lieten me niet in de steek.”

Stel uw vraag